Telefoon: 0345-509060
E-mail: info@cvandillen.nl

cees en ruud

Bouwreis 2018 Zambia, Ruud en Cees weer terug in Nederland

Ruud en Cees weer terug in Nederland
Hoewel het weer in Nederland op dat van Zambia lijkt: droog en boven de 25 graden, zijn we weer terug in een hele andere wereld. Met een iets onwennig gevoel zit ik dus achter mijn vertrouwde bureau en blik ik nog even terug op een zeer intensieve en indrukwekkende week.

Schommelen
Als kind was ik dol op schommelen en dingen voor elkaar krijgen die onmogelijk lijken. In Zambia hebben Ruud en Hans deze twee geluksmomenten voor elkaar gekregen en beleefd.
Als voorbereiding op de reis heeft Ruud een bouwtekening voor een schommel voor de kinderen meegenomen. Omdat Habitat niemand uit de gemeenschap wil bevoordelen, was de plek van de schommel een mogelijk obstakel. Uiteindelijk is er op neutraal terrein een plekje bij de waterpomp gevonden waar de schommel door Ruud en Hans van Ginkel is gebouwd. Met de groep hebben wij geld ingezameld voor de materialen. Niet alle onderdelen van een schommel waren voorradig bij de Hardware store. Op de markt in de township Makalulu kregen Hans en Marcel een ingeving. Ze kochten er isolatoren van elektriciteitsmasten, die nu als scharnieren dienen voor de schommel. Nadat de schommel is vrijgegeven hebben de twee schommels niet stil gehangen. Steeds waren er wel twee kinderen aan het schommelen.

Opgeleverde woningen
De vrijdagochtend hebben we met zijn allen nog even flink doorgebouwd om de oplevering van die middag te halen. De beide toiletgebouwtjes zijn gestukt en het dak zit er op. Van huisje 1 is zelfs het glas gezet en met vereende krachten hebben we de vloer binnen opgehoogd zodat die deze week door lokale bouwvakkers gestort kan worden. Huisje 2 mist ten opzichte van huisje 1 nog de beglazing. We hebben met goedkeuring van de opzichter Mr Checker (what’s in a name) de woningen overgedragen. Daar hoorde natuurlijk wel het opruimen van de bouwplaats bij.

De ceremonie
De ceremonie begon met een Zambiaanse drumband en twee danseressen. Die speelden niet alleen voor ons en de nieuwe bewoners. De hele gemeenschap was uitgelopen om samen met ons de overdracht van de huisjes te vieren. De directeur van Habitat was met zijn vrouw uit Lusaka overgekomen en sprak zijn hoop uit dat de nieuwe woningen een begin zijn voor de verder ontwikkeling van de bewoners. Dat de kinderen van hieruit naar school kunnen gaan, hun huiswerk maken, studeren en uiteindelijk Zambia een beetje beter kunnen maken. Er volgde een swingend optreden van de drumband. Wat wij als groep beantwoordden met twee iets minder swingende en zeker geen zuivere voordrachten van de liedjes Een eigen huis en We are Familie. De laatste werd gelukkig vroegtijdig afgebroken door het confettikanon van Sem. Voor iedereen fijn, dat ons optreden afgelopen was. De overdracht van de huizen aan de bewoonsters was zeer imponerend. Leo en Carla overhandigden de sleutel, waarna de bewoonsters hun dankbaarheid toonden door op de grond te rollen. Hoewel dit een Zambiaans gebruik is om je dankbaarheid te tonen, voelde dit voor ons ongemakkelijk. Vanuit ons perspectief voelt deze nederigheid niet goed, omdat we juist deze vrouwen enorm respecteren.

Voetbalwedstrijd
Zoals het hoort in een voetbalgek land en bij voetbalgekke bouwvakkers, sloten we de week af met een voetbalwedstrijd. Samen met de lokale bouwvakkers vormden we een bijna onverzettelijk team. De tegenstander was een team van goedgetrainde Zambiaanse jongens van rond de 20 jaar. Ze speelden graag een oefenwedstrijdje spelen als voorbereiding op de belangrijke wedstrijd van zondag.
Dat het fundament van de Nederlands Zambiaanse verdediging goed was wisten, we al met het huizen bouwen. Maar dat het 20 minuten zou duren voordat de jonge snelle Zambiaanse spelers de bal niet in het net (want dat was er niet) maar tussen de palen wisten te schieten hadden we vooraf niet verwacht. Zelf had FC Habitat verschillende kansen op een gelijkmaker in de eerste helft echter stuiterde de bal op het hobbelige veld steeds net naast het doel. Ook het schot van Sem vloog na de panna door de benen van zijn verdediger net naast. In de tweede helft wist Renzo met een uitgekiend balletje de doelman te passeren. Helaas scoorden de Zambiaanse beloften wel twee keer, waardoor we met 3-1 verloren. Uiteraard was ik het niet eens met de scheidsrechter die in mijn ogen een eenzijdige kijk op buitenspel had. Mijn gemekker veranderde, zoals het hoort, niets aan de stand.

Afscheid met Schoenen
Bij de bus naast het voetbalveld hebben we de veiligheidsschoenen die we overhadden op maat neergelegd. Zo hadden we voor iedere bouwvakker passende veiligheidsschoenen. Volgens ons een waardevol cadeau.
Hoewel we het met de wedstrijd hadden uitgesteld, kwam daar toch het moment om afscheid te nemen van de bouwvakkers en de kinderen. Met dikke brokken in de kelen, negen high fives verder en nog een aai over de bol, stapten we uiteindelijk in de bus.

Terugblik
De blije blikken van de kinderen op de schommel of na het krijgen van een bellenblaas zullen we nooit vergeten. Ook niet de zwerm kinderen die door de vrouwen uit de buurt worden opgevoed. De bewoners van Makalulu zijn zeer vriendelijk, sociaal, vrolijk en zorgzaam voor elkaar. Daarom is het frustrerend om te zien dat er geen school is voor de kinderen die zich geen uniform of boeken kunnen veroorloven. Of dat het land niet verder bewerkt en geïrrigeerd wordt. Daarmee lijkt de stap naar welvaart voor een hele grote groep onoverbrugbaar. Met het bouwen van de woningen geven we twee gezinnen in eens een ander leven waarin de bewoonsters geen zorgen hebben over een veilige hygiënische woning. Met het geld dat we als groep bij elkaar hebben opgehaald kan Habitat nog eens 5 thuizen bouwen. Een thuis waar kinderen veilig opgroeien en hun huiswerk kunnen maken. Een thuis dat een betere toekomst biedt.
En als je dat kunt realiseren met mensen, die met veel plezier en slechte bouwgrappen samen echt iets realiseren, dan worden wij daar heel gelukkig van. Heel veel dank aan alle deelnemers, donateurs en andere ondersteuners, uiteraard aan de Stiho. Voor Habitat geldt: keep up the good work!!!!